Polska szkoła Jazzu

Urszula Dudziak urodziła się dwudziestego drugiego października tysiąc dziewięćset czterdziestego trzeciego roku w miejscowości Straconce. Po okresie kształcenia w Polsce wyjechała w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym trzecim roku do Nowego Yorku. Nagrywała tam albumy z wielkimi Jazzowymi światowymi sławami. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym dziewiątym roku przez "Los Angeles Times" została uznana za Wokalistkę Roku. Jedna z jej płyt nagrana w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej w jednym z czasopism dostała maksymalną z możliwych ocen- pięć gwiazdek. W późniejszych latach, chociaż jej kariera w Stanach Zjednoczonych nieco przyhamowała, nadal robiła tam karierę. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym piątym roku wróciła do Polski. Jej piosenka z tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego roku pod tytułem "Papaja Dance" w dwutysięcznym siódmym roku zrobiła furorę w Azji. Azjaci do tego stopnia zakochali się tej piosence, że Urszula Dudziak dostawała oferty reklamowe z krajów całej Azji.